Poznanie wiary , dialog.
Nabożeństwo ekumeniczne – nabożeństwo odprawiane wspólnie między chrześcijanami różnych wyznań.
Ekumenizm to działalność na rzecz pojednania chrześcijan. Ekumenizm to dialog różnych wyznań oraz próba wzajemnego zrozumienia. Ekumenizm to postawa pełna tolerancji i szacunku wobec bliźnich oraz ich tradycji religijnych.
Największym jednak przyczynkiem do ekumenizmu, w którym każdy z nas może uczestniczyć, jest poznanie wiary własnego Kościoła, poznanie Katechizmu Kościoła Katolickiego i też świadomość, co u nas jest prawdą wiary, a co jest tylko praktyką, dopuszczalną, ale niekoniecznie wywodzącą się z wiary
Świadectwo dawane Chrystusowi, aż do przelania krwi, stało się wspólnym dziedzictwem zarówno katolików, jak prawosławnych, anglikanów i protestantów.
Głównym narzędziem ekumenizmu jest dialog i wspólna modlitwa.
Na czym polega różnica między ekumenizmem a dialogiem międzyreligijnym?
Ekumenizm dotyczy relacji z innymi chrześcijanami – prawosławnymi, anglikanami czy różnymi odłamami protestantyzmu. Z kolei dialog międzyreligijny toczy się pomiędzy przedstawicielami innych religii, czyli między chrześcijanami i muzułmanami, buddystami czy żydami.
Po nanożeństwie Ekumenicznym , odbył się występ Naszego regionalnego zespołu Ziemi Cieszyńskiej im Janiny Marcinkowej
Nadmienimy kilka informacji o zespole.
Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Cieszyńskiej im. Janiny Marcinkowej jest zespołem amatorskim i profesjonalnym zarazem. Mimo, że członkowie są amatorami: uczniami, studentami i ludźmi różnych zawodów, łączy ich jednak wspólna pasja – umiłowanie pieśni i tańca, umiłowanie piękna Ojczyzny, uroku cieszyńskich kamieniczek, całego piękna dziedzictwa przodków.
Od samego początku Zespół miał szczęście do ludzi, którzy go współtworzyli, oddali mu wiedzę i talent. Oprócz twórców; Janiny Marcinkowej, Jerzego Drozda i Władysława Rakowskiego, znakomitymi kontynuatorami był Tadeusz Bar – drugi, wielki, choreograf Zespołu, którego niekonwencjonalne pomysły na rozwiązania układów tanecznych, pracowitość i konsekwencja procentują do dzisiaj, aktualnie zaś Grażyna Stawarska – uzdolniona i znakomicie wyczuwająca właściwy rysunek sceniczny tańców, autorka wielu samodzielnych układów tanecznych i Anna Gociek – równie zdolna, ale i cierpliwa w przekazywaniu młodzieży miłości do rodzimego folkloru. Nie ustępuje im wielki talent – Piotr Gruchel, który od zawsze szuka nowych form wyrazu; od dyskretnego przetworzenia ludowego wzoru aż po opracowania bardzo współczesne. Grono osób znaczących, którzy nadal kształtują Zespół, uzupełniają: Maria Foltyn, Katarzyna Siwiec i Franciszek Widnic. Z Zespołem współpracowały i pozostawiły swój ślad: Zofia Marcinek, Anna Marcinek – Kępa, Urszula Wiśniowska oraz Lidia Szczuka – Lankocz.
Na repertuar Zespołu, składają się przede wszystkim tańce, melodie i pieśni regionu cieszyńskiego. Lecz Zespół ma wyższe niż regionalne ambicje artystyczne i rozszerzył repertuar o tańce i przyśpiewki Beskidu śląskiego, żywieckiego, o tańce z regionów: sądeckiego, rzeszowskiego, lubelskiego, pszczyńskiego, opolskiego, o tańce podhalańskie, górnicze, łowickie i tańce narodowe (oberek z kujawiakiem, krakowiak, polonez, mazur). W ciągu 60 lat Zespół „dorobił się” 60 programów, m.in. „Sałaszników” – opery ludowej Jana Sztwiertni, przygotowano programy i pełonospektaklowe widowiska m.in. „Na sałaszu”, „Ondraszkowe ostatki”, „U nas hań – downi”, „Święto góralskie w Beskidach”, „Goiczek”, „W dawnym stylu”, „Jarmark w Łukowie”, „Oczepiny”, „Nad potokiem” i „Przy muzyce”. Zespół wydał kilka płyt, w tym bardzo spektakularną, z okazji Złotych Godów,płytę – nagranie z unikalnego koncertu zespolonych 6 chórów pod batutą Władysława Rakowskiego
Efektem 60-ciu lat pracy Zespołu są liczne odznaczenia, nagrody i wyróżnienia. Wśród nich, liczące się najbardziej: Złoty Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985 r.), „Złote Ciupagi” za zajęcie 1. miejsca w najbardziej prestiżowym Polskim i Międzynarodowym Przeglądzie Ziem Górskich w Zakopanem (1986 r., 1994 r.), 3. miejsce w IV Ogólnopolskim Przeglądzie Tańców Narodowych w Lubaczowie (1999 r.), Grand Prix w III Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Folklorystycznych w Stalowej Woli (2002 r.) i Grand Prix, w kategorii stylizowanej, „Łowicki pasiak”, w Łowiczu
Pasterka Pogwizdów 25.12.2017
Dzisiejsze czytanie:
Saul zabrał trzy tysiące wyborowych mężczyzn z całego Izraela i wyruszył na poszukiwanie Dawida i jego ludzi po wschodniej strome Skał Dzikich Kóz. I przybył Saul do pewnych zagród owczych przy drodze. Była tam jaskinia, do której wszedł Saul. Dawid zaś znajdował się wraz ze swymi ludźmi w głębi jaskini. Ludzie Dawida rzekli do niego: „Właśnie to jest dzień, o którym powiedział ci Pan: "Oto Ja wydaję w twe ręce wroga, abyś z nim uczynił, co ci się podoba”. Dawid powstał i odciął pokryjomu połę płaszcza Saula. Potem jednak zadrżało serce Dawida z powodu odcięcia poły należącej do Saula. Odezwał się też do swych ludzi: „Niech mię broni Pan przed dokonaniem takiego czynu przeciw mojemu władcy i pomazańcowi Pana, bym miał podnieść rękę na niego, bo jest pomazańcem Pana”. Tak Dawid skarcił swych ludzi i nie pozwolił im rzucić się na Saula. Tymczasem Saul wstał, wyszedł z jaskini i udał się w drogę. Powstał też i Dawid i wyszedłszy z jaskini zawołał za Saulem: „Panie mój, królu!” Saul obejrzał się, a Dawid rzucił się twarzą ku ziemi oddając mu pokłon. Dawid odezwał się do Saula: „Dlaczego dajesz posłuch ludzkim plotkom, głoszącym, że Dawid szuka twej zguby? Dzisiaj na własne oczy mogłeś zobaczyć, że Pan wydał cię w jaskini w moje ręce. Namawiano mnie, abym cię zabił, a jednak oszczędziłem cię, mówiąc: Nie podniosę ręki na mego władcę, bo jest pomazańcem Pana. Zresztą zobacz, mój ojcze, połę twego płaszcza, którą mam w ręku. Przeto że uciąłem połę twego płaszcza, a ciebie nie zabiłem, wiedz i przekonaj się, że we mnie nie ma żadnej złości ani zdrady, ani też nie popełniłem przeciw tobie przestępstwa. A ty czyhasz na życie moje i chcesz mi je odebrać. Niechaj Pan dokona sądu między mną i tobą, niechaj Pan na tobie się pomści za mnie, ale moja ręka nie zwróci się przeciw tobie. Według tego, jak głosi starożytne przysłowie: «Od złych zło pochodzi", ręka moja nie zwróci się przeciw tobie. Za kim to wyruszył król izraelski? Za kim ty gonisz? Za zdechłym psem, za jedną pchłą? Pan więc niech będzie rozjemcą, niech rozsądzi między mną i tobą, niech wejrzy i poprowadzi moją sprawę, niech obroni mnie przed tobą”. Kiedy Dawid przestał mówić do Saula, Saul zawołał: „Czy to twój głos, synu mój, Dawidzie?” I Saul zaczął głośno płakać. Mówił do Dawida: „Tyś sprawiedliwszy ode mnie, gdyż świadczyłeś mi dobro, podczas gdy ja wyrządzałem ci krzywdę. Dziś dałeś mi dowód, że mi dobro świadczyłeś, kiedy bowiem Pan wydał mię w twoje ręce, ty mnie nie zabiłeś. Przecież jeżeli kto spotka swego wroga, czy pozwoli na to, by spokojnie dalej szedł drogą? Niech cię Pan nagrodzi szczęściem za to, coś mi dziś uczynił. Teraz już wiem, że na pewno będziesz królem i że w twojej ręce utrwali się królowanie nad Izraelem”.
Kontakt
Parafia św. Jana Nepomucena w Pogwizdowie
ul. Kościelna 23
tel. 33 - 856 83 41
jan.nepomucen@ox.pl
